België staat op een historisch keerpunt. De mogelijkheid dat het land uiteenvalt in diverse nieuwe staten, is reëel. In de Belgische constructie neemt het Brussels gewest een specifieke, cruciale plaats in. We stellen echter vast dat Vlaanderen tegenover Brussel een dubbelzinnige, weifelende houding aanneemt. Voor nogal wat Vlamingen is het een zwarte vlek, een bron van verfransing, vernedering en vervreemding die ze liefst uit hun geheugen zouden wissen. Voor de Vlaamse overheid is Brussel een problematisch gegeven waartegenover ze nauwelijks een strategie heeft.

De kern van de zwakke Vlaamse houding en het gebrek aan visie inzake Brussel, ligt o.i. in de balkanisering van de Nederlanden en de daaruit voortvloeiende denationationalisering van Vlaanderen. Wij houden van Brussel, en kiezen ervoor om het zijn rechtmatige plaats te geven in Vlaanderen en in een Confederatie der Nederlanden.