In december lanceerde Vlaams minister voor onderwijs Pascal Smet het idee om het tekort aan leerkrachten in het Vlaamse onderwijs op te vangen met Nederlandse onderwijzers. Of er geen andere beleidsopties zijn om een tekort aan leerkrachten op te vangen of de instroom vanuit Vlaanderen zelf te stimuleren laten we in het midden. De Stichting Baarle Werkgroep vindt dit een positief project.

Een Noord-Brabander of Zeeuw voor de Klas kan de Vlaamse jeugd alleen maar mondiger maken, ze wat assertiviteit bijbrengen en ze hun eigen moedertaal vlotter laten bespelen; ook zonder Gooise r. Heel misschien krijgt onze toekomst les van zo'n 'Hollander', dan kunnen ze eens de Arithmétique hollandaise achterhalen van de Belgische grendels…. Hoort dit nu thuis in de les wiskunde, geschiedenis of maatschappelijke vorming?

Een Nederlandse juf, meester of onderwijzer kan de culturele uitwisseling tussen Noord en Zuid, en de (h)erkenning van elkaar alleen maar ten goede komen. Het zal zeker ook weer eens een frisse kijk op de leerstof met zich meebrengen.

Als Vlaamse artsen en andere medische beroepen hun heil soms in het Noorden zoeken, er hun toekomst uitbouwen en Nederlanders hun gezondheid ook durven toevertrouwen aan Vlamingen, waarom zou Vlaanderen haar zonen en dochters niet af en toe een uurtje laten onderwijzen door een Nederlander?

In de Zevende Dag op één zei de VS-correspondent voor de krant De Morgen dat het hoog tijd is voor een Franstalige premier in België omdat hij als veertiger zich geen Franstalige premier kan herinneren. Gelijk heeft die man.

Mogen wij dan ook wijzen op het feit dat geen enkele Belg zich een Nederlandstalig staatshoofd kan herinneren? Dus hoog tijd voor een ander en nu eens Nederlandstalig staatshoofd.

Tot nu toe leken Nederlandse en Belgische winkelkarretjes niet echt op elkaar als het op inhoud aankwam. Het aanbod verschilde en de (smaak)voorkeuren zijn niet dezelfde. Daar zou wel eens verandering in kunnen komen nu Albert Heijn grootse plannen heeft in Vlaanderen en daar zou vooral de Vlaamse consument beter van kunnen worden.

Met een groter aanbod en als de eerste Albert Heijn in Brasschaat exemplarisch is, ook lagere prijzen, kan de Vlaming alleen maar zijn of haar voordeel doen. Misschien leert de Zuid-Nederlander dan ook enkele typisch Nederlandse smaken kennen en waarderen.
Die verschillen zijn taalkundig misschien zelfs kleiner dan Heijntje vermoed, want wie denkt dat we in Vlaanderen rumpsteak eten en geen biefstuk, is misschien wel langs geweest in de Leuvense studentenrestaurants, maar in vele Vlaamse huishoudens en in Colruyt heet dat vlees evenzeer biefstuk.

De warenhuisketen denkt er ook aan om enkele typisch Belgische zaken in de Nederlandse rekken te leggen. Laten we hopen dat het onze smaakpapillen niet vlakker maakt, maar gelijker in hun diversiteit. Onze burgers verdienen het beste van beide kanten.

Smakelijk!

Op zaterdag 2 juli verscheen in het NRC Handelsblad en De Standaard een opiniestuk van enkele politieke en culturele spelers uit Nederland en Vlaanderen. Ze klagen over de wrijvingen tussen Noord en Zuid in dossiers als de Hedwigepolder en over het sombere einde voor de Beneluxtrein. Maar ze bespreken ook die vlakken waar het vlot gaat, zoals de krantenwereld die meer en meer één wordt.